เวลาขณะนี้
Ulti Clocks content
สถิติผู้เข้าเยี่ยม
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterวันนี้369
mod_vvisit_counterเมื่อวานนี้614
mod_vvisit_counterสัปดาห์นี้2766
mod_vvisit_counterสัปดาห์ที่แล้ว4785
mod_vvisit_counterเดือนนี้11772
mod_vvisit_counterเดือนที่แล้ว6149
mod_vvisit_counterรวมทั้งหมด252634

Online (20 minutes ago): 12
IP ของคุณ : 54.242.25.198
,
วันนี้ : Jun 19, 2019

PostHeaderIconอนาคตกับกรรมปัจจุบัน

                                                                อนาคตกับกรรมปัจจุบัน

                                                                                                                                                                 ศ.สมุทรสงคราม

โดยปกติผู้เขียนจะมีเวลาอยู่บ้านน้อยมากเนื่องจากภาระงานและภารกิจส่วนตัว กว่าจะกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาเย็นหรือค่ำ ทำให้ไม่ค่อยเห็นความเป็นไปรอบๆบ้าน ช่วงที่ผ่านมาตรงกับปิดเทอม วันหนึ่งเวลาบ่าย เมื่อผู้เขียนจอดรถเตรียมจะเลี้ยวรถเข้าบ้าน มีเด็กๆแถวบ้านขี่จักรยานเล่นอยู่หน้าบ้านของผู้เขียนซึ่งอยู่ตรงข้ามกับบ้านที่กำลังมีการต่อเติมบ้านอยู่ ผู้เขียนสังเกตว่าตรงประตูรั้วด้านในของบ้านดังกล่าวมีเด็กน้อยลูกของคนงานก่อสร้าง อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเด็กที่ขี่จักรยานกำลังมองดูเพื่อนร่วมโลกขี่จักรยานด้วยความสนใจ ซึ่งผู้เขียนทราบภายหลังว่าเด็กลูกของคนงานมีชื่อเล่นว่า “โก๊ะ” ผู้เขียนรู้สึกสงสารเจ้าหนูโก๊ะจับใจ เพราะเหตุใด? โก๊ะจึงไม่มีจักรยานขี่เล่น ทำไม? โก๊ะจึงเกิดมาเป็นลูกคนงานที่มีรายได้พอเลี้ยงตัวและครอบครัวไปวันๆ ไม่สามารถซื้อของเล่นแพงๆให้โก๊ะได้  ในเมื่อเป็นชาวพุทธ ก็ต้องเชื่อเรื่องกรรมเป็นธรรมดา และถึงจะเคยฝึกสมาธิมาบ้าง ผู้เขียนก็ไม่สามารถหยั่งรู้ได้ว่ากรรมใดทำให้โก๊ะเกิดมาต้อยต่ำ แต่ผู้เขียนเชื่อว่ากรรมปัจจุบันจะส่งผลให้โก๊ะเติบโตและเจริญก้าวหน้าในอนาคตได้ เพราะเหตุใด? ผู้เขียนจึงคิดเช่นนั้น

 ทุกๆวันที่ผู้เขียนมีโอกาสอยู่บ้าน ก็มักจะได้ยินเสียงโก๊ะเอ็ดน้อง โก๊ะช่วยแม่เลี้ยงน้องขณะที่แม่กับพ่อทำงาน โก๊ะไม่เคยเกเร ไม่พาน้องออกมาเล่นนอกรั๊วให้พ่อแม่เป็นห่วง เวลามีรถขายของวิ่งเข้ามาในซอย โก๊ะก็จะร้องรายงานแม่และเพื่อนคนงานของแม่ว่า “กับข้าวมาแล้ว ” โก๊ะมีสัมมาคารวะ เมื่อผู้เขียนขอดูตัวชัดๆ(เพราะที่ผ่านมาประตูรั๊วบัง) โก๊ะก็ยกมือสวัสดีโดยผู้ใหญ่ไม่ต้องบอก เจ้าของบ้านฝั่งตรงข้ามเล่าให้พี่สาวของผู้เขียนฟังว่า โก๊ะพูดเพราะ เวลาที่ปวดปัสสาวะ โก๊ะก็กล่าวขออนุญาตเข้าห้องน้ำกับเจ้าของบ้านด้วยวาจาอันไพเราะ และเกือบทุกครั้งที่พี่สาวของผู้เขียนซื้อผลไม้หรือแบ่งขนมให้ โก๊ะบอกกับคนอื่นๆว่าจะเก็บเอาไปกินที่บ้าน เด็กโก๊ะรู้จักการวางแผนทั้งที่มีวัยเพียงห้าขวบ ที่สำคัญเด็กโก๊ะไม่ได้ถูกเลี้ยงดูแบบประคบประหงม โก๊ะเล่นอยู่กับกองดินกองทราย ถูกเลี้ยงแบบให้ช่วยเหลือตัวเอง ฉะนั้นโก๊ะจึงแข็งแรงมีน้ำอดน้ำทนมากกว่าเด็กๆที่เป็นลูกหลานของผู้มีอันจะกินแถวนั้น หากพ่อกับแม่ของโก๊ะเห็นความสำคัญเรื่องการศึกษาของโก๊ะ และโก๊ะยังคงใฝ่ดีต่อไป ผู้เขียนเชื่อว่าโก๊ะจะต้องประสบความสำเร็จในวันข้างหน้าแน่นอน อีกไม่กี่วันผู้เขียนก็จะต้องไปทำงาน โรงเรียนของโก๊ะก็จะเปิดเทอมเช่นกัน และเมื่องานเสร็จ คนงานก่อสร้างก็จะย้ายไปทำงานที่อื่น ผู้เขียนได้แต่บอกพี่สาวว่า ให้พ่อหรือแม่ของโก๊ะจดที่อยู่ของเราไป วันข้างหน้าหากโก๊ะมีปัญหาเรื่องเรียนจะได้ติดต่อกลับมา โชคดีนะโก๊ะ!

 

Comments  

 
0 #3 จ่าเอกณัฐพล ปัญญาธงช 2012-12-22 11:32
จากบทความข้างต้ น ผมเชื่อเรื่องทำ ความดี ย่อมเป็นคนดี เสมอครับ
Quote
 
 
0 #2 นงลักษณ์ โกบุตร 2012-12-22 11:29
บทความของอาจารย ์อ่าน แล้วดีมากเลยค่ะ ทำให้รู้สึกคล้อ ยตาม หนูเชื่อว่าคนเร าทำดี ก็ย่อมได้ดี อย่างเช่นเข้าวั ดทำบุญ นั่งสมาธิ ฟังเทศน์ ก็ไดความสบายกาย สบายใจ :-)
Quote
 
 
0 #1 จิิตติรัตน์ ปากวิเศ 2012-12-16 14:39
สัตว์โลกย่อมเป็ นไปตามกรรม
แต่เราคือผู้กำห นดตัวเราเอง
Quote
 

Add comment


Security code
Refresh